✍️ یادداشتی برای کارخانه آزمایش
🔷 اعتقاد بنده بر این است که سرمایه‌گذاری‌هایی که در این کارخانه انجام شده به قیمت امروز سنگین است اگر بنا باشد که این سرمایه‌گذاری تکرار شود نیاز به ده‌ها هزار میلیارد تومان سرمایه جدید است. اینکه ما اجازه دهیم مالک کارخانه مجموعه ۹ هکتار سوله‌ای که دارد و ۴۰ تا ۵۰ هکتار زمینی که با همه زیرساخت‌ها در اختیار دارد را به انبار علوفه تبدیل کند کار منطقی و درستی نیست. همه استان باید بسیج شوند و از همه ظرفیت‌های خودشان استفاده کنند تا این کارخانه را به چرخه تولید برگردانند.
🔷 اینکه مالکان کارخانه اعلام بکنند که نه حاضرند آن را راه‌اندازی کنند و نه حاضرند آن را به فروش برسانند و نه برای اجاره بلند مدت آن برنامه‌ای دارند قابل قبول نیست. استان باید از ظرفیت دادگستری، دادستانی و شورای تامین استان استفاده کند و مالک را وادار به یکی از این سه راه کند. اینکه تصور شود سرمایه‌گذار مخیر است که کارخانه را به این شکل رها کند و یا برای آینده آن فکری کند به خود ایشان ارتباط دارد منطق درستی ندارد. سرمایه‌گذار با استفاده از سرمایه‌های کشور این زیرساخت‌ها را ایجاد کرده و باید زیرساخت‌ها تولید کالا و خدمت مورد استفاده قرار گیرد. اگر سرمایه‌گذار برنامه‌ای برای احیای کارخانه ندارد به افراد علاقمندی که حاضرند آن را احیا کنند در قالب اجاره بلند مدت و یا فروش واگذار نماید.
🔷 در نظام سرمایه‌داری که مالکیت خصوصی کاملاً آزاد است هم به چنین افرادی اجازه نمی‌دهند که سرمایه هنگفتی این چنینی را به حال خود رها کند. سرمایه‌گذار باید در چهارچوب سیاست‌های تعریف شده در نظام حرکت کند.
🔷 در چنین حالتی سرمایه‌گذار از خود اختیاری برای رها کردن این سرمایه عظیم مردمی و ملی ندارد و باید با استفاده از ابزارهای قانونی آن را وادار به انتخاب یکی از این سه راه کرد. یا باید واحد را فعال کند و یا در قالب اجاره بلند مدت برای فرایند تولید کالا و یا خدمت آن را اجاره دهد و یا نسبت به فروش آن اقدام نماید.
جعفر قادری نماینده مردم شیراز و زرقان در مجلس شورای اسلامی
۱۴۰۴/۱۰/۱۶
نظرات