«مدل شیراز»؛ راهکاری برای تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام درمانی تأمین اجتماعی
با پیگیری‌های انجام‌شده، تفاهم‌نامه‌ای میان استانداری فارس، سازمان تأمین اجتماعی، شهرداری شیراز و اداره‌کل راه و شهرسازی استان برای استفاده از ظرفیت املاک و اراضی سازمان تأمین اجتماعی به‌منظور تأمین منابع و فراهم‌کردن زمینه تکمیل بیمارستان تأمین اجتماعی پارس شیراز به نتیجه رسید و این تفاهم‌نامه روز شنبه با حضور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به امضا رسید.
این تفاهم‌نامه را نباید صرفاً یک توافق برای تکمیل یک بیمارستان در شیراز دانست؛ بلکه می‌تواند مدلی قابل تعمیم برای تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام درمانی سازمان تأمین اجتماعی در سراسر کشور باشد.
واقعیت این است که سازمان تأمین اجتماعی در استان‌های مختلف، بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های نیمه‌تمامی دارد که سال‌ها به دلیل کمبود منابع مالی، متوقف مانده‌اند. در شرایطی که سازمان با محدودیت منابع نقدی و ریالی مواجه است، ادامه این وضعیت در حالی که سازمان از حجم قابل توجهی املاک، اراضی و مستغلات برخوردار است، قابل قبول نیست.
راهکار می‌تواند استفاده هدفمند از همین دارایی‌ها از طریق مولدسازی، تهاتر، مشارکت با دستگاه‌های اجرایی و بخش خصوصی و سایر روش‌های تأمین مالی مبتنی بر دارایی باشد. به این ترتیب می‌توان بخشی از املاک و مستغلات را به منابع مالی برای تکمیل بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های تخصصی تبدیل کرد.
منطقی نیست سازمان تأمین اجتماعی دارایی‌های قابل توجهی داشته باشد، اما پروژه‌های درمانی آن سال‌ها نیمه‌تمام باقی بماند و در همان حال بیمه‌شدگان از دسترسی به خدمات درمانی مورد نیاز محروم باشند. هدف از این دارایی‌ها باید در نهایت ایجاد ارزش و ارائه خدمات پایدار به بیمه‌شدگان باشد.
از این منظر، تفاهم‌نامه شیراز می‌تواند نقطه آغاز یک رویکرد جدید باشد. انتظار می‌رود سازمان تأمین اجتماعی با بهره‌گیری از تجربه شیراز، برای سایر پروژه‌های نیمه‌تمام خود نیز بسته‌های تأمین مالی متناسب با ظرفیت املاک و دارایی‌های هر استان طراحی و اجرا کند.
در مورد بیمارستان تأمین اجتماعی پارس شیراز نیز لازم است پس از امضای تفاهم‌نامه، فرآیند اجرایی با سرعت دنبال شود و تکلیف پیمانکار و شیوه تکمیل پروژه در کوتاه‌ترین زمان مشخص شود. با توجه به فرسودگی و محدودیت ظرفیت بیمارستان فعلی تأمین اجتماعی شیراز، بهره‌برداری از بیمارستان دوم یک ضرورت جدی است.
اهمیت این پروژه تنها به استان فارس محدود نمی‌شود. شیراز به‌عنوان قطب درمانی جنوب کشور، پذیرای بیماران و مراجعان استان‌های همجوار از جمله خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان نیز هست. بنابراین تکمیل این بیمارستان می‌تواند ظرفیت درمانی قابل توجهی برای منطقه ایجاد کند.
اکنون انتظار می‌رود «مدل شیراز» در سایر استان‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد و سازمان تأمین اجتماعی با شناسایی پروژه‌های نیمه‌تمام و املاک قابل مولدسازی، مسیر تبدیل دارایی‌های راکد به زیرساخت‌های درمانی فعال را هموار کند.
این رویکرد می‌تواند بدون اتکای صرف به منابع نقدی جدید، پروژه‌های سال‌ها متوقف‌مانده در مشهد و تبریز و سایر نقاط کشور را به سرانجام برساند و در نهایت، دارایی‌های سازمان را به خدمات درمانی بهتر و گسترده‌تر برای بیمه‌شدگان تبدیل کند.
جعفر قادری
نظرات